عجب چون صبح خوش‌تر مىبرد خواب * چرا افكند گل را در سحر باد * * * ز بس گل كه در باغ مأوا گرفت * چمن رنگ ارتنگ مانا گرفت صبا نافهء مشك تبّت نداشت * جهان بوى مشك از چه معنا گرفت مگر چشم مجنون به ابر اندرست * كه گل رنگ رخسار ليلا گرفت قدح گير چندى و دنيا مگير * كه بدبخت شد آنكه دنيا گرفت سر نرگس تازه از زر و سيم * نشان سر تاج كسرا گرفت چو رهبان شد اندر لباس كبود * بنفشه مگر دين ترسا گرفت « 1 » [ 218 ] رجب بلخى ملا رجب بلخى ، از جمله علماى بلخ بود كه در علم فقه يد طولايى داشت و از هنر خطّاطى و خوش‌نويسى نيز برخوردار بود ؛ به خصوص خط نستعليق را بسيار نيكو مىنوشت و در اين هنر شهرت فراوانى كسب كرد . وى با خطّاطانى چون مير عبد الرّحمن هروى معاصر بود و آثار خطّى او در كتيبه‌هاى تاريخى مزار شريف و عمارت روضهء شاه ولايت مآب باقى است ، اين خطّاط هنرمند قصايد روى كاشى طاقها و جدار داخل گنبد سردار احمد خان را با مهارت تام به خط نستعليق نوشته است . ملا رجب دوست داشت كه هنرش را به ديگران بياموزد ، لذا شاگردانى مانند ميرزا نظام الدّين انصارى خطّاط را - كه بعد از استادش بعضى از كتيبه‌هاى دروازه و خانه‌هاى

--> ( 1 ) - تاريخ ادبيات ايران ، ج 2 ، ص 499 ؛ سالنامه خراسان ، سال 1320 ؛ ص 7 ؛ مجله آريانا ، سال 9 ، ش 1 ، ص 56 ؛ مجله شرف ، چاپ پاكستان ؛ لباب الالباب ، ص 294 - 679 ؛ ترجمان البلاغة ، ص 81 مجمع الفصحاء ، ص 654 ؛ احوال و اشعار رودكى ، ص 457 ، 630 ، 1172 ؛ مجلهء ايران امروز ، س 1 ، اسفند 1317 ش ، صص 42 - 45 .